Szanowni Państwo,

w czwartek 22 listopada w Szpitalu Klinicznym Przemienienia Pańskiego UM w Poznaniu przeprowadzono jeden z najtrudniejszych technicznie zabiegów endowaskularnych wewnątrzwątrobowego zespolenia wrotno-systemowego (transjugular intrahepatic portosystemic shunts – TIPS. Wewnątrzwątrobowe zespolenie wrotno-systemowego jest sztucznym kanałem w wątrobie, który pozwala na przepływ krwi między żyłą wrotną a żyłą wątrobową. Jest stosowany w leczeniu nadciśnienia wrotnego (które często jest spowodowane marskością wątroby), co często prowadzi do krwawienia z jelit, zagrażającego życiu krwawienia z przełyku (żylaki przełyku) i nagromadzenia płynu w jamie brzusznej (wodobrzusze). Zespół w składzie: prof. Zbigniew Krasiński, dr Jerzy Kulesza, dr Bartosz Żabicki z udziałem prof. Macieja Pecha z Magdeburga po 2,5h zakończył z sukcesem implantację stentu krytego w wątrobie u 34 letniego chorego z marskością wątroby i WZW C. Pacjent ten miał 4 krotnie masywne krwawienia z żylaków przełyku. W diagnostyce przedoperacyjnej i kwalifikacji chorego do zabiegu uczestniczył Prof.Marek Karczewski, który przygotowuje się do transplantacji wątroby.

Jesteśmy jako ośrodek drugim miejscem poza Warszawą, gdzie przeprowadza się tego typu zabiegi.  

Są one wskazane u chorych z powikłaniami zaawansowaną marskość wątroby, którą można w skrócie zdefiniować jako stan nieodwracalnego uszkodzenia tego organu, prowadzący do wielu bezpośrednio zagrażających życiu powikłań i stopniowego pogarszania się jakości życia. Leczeniem z wyboru w zaawansowanej marskości wątroby jest transplantacja tego narządu. Nadciśnienie wrotne jest najczęściej następstwem przewlekłych, rzadziej ostrych schorzeń miąższu wątroby lub naczyń żylnych związanych czynnościowo z wątrobą i jako zespół chorobowy zwykle towarzyszy postępującemu upośledzeniu funkcji wątroby. Każde postępowanie obniżające podwyższone ciśnienie wrotne, jest postępowaniem terapeutycznym i w istotny sposób wpływa na los chorych z tym zespołem chorobowym. Dane kliniczne dotyczące tej grupy pacjentów są zatrważające, np. ryzyko krwawienia z górnego odcinka przewodu pokarmowego u pacjentów z żylakami przełyku stopnia 3  wynosi w obserwacji 2 letniej 25-35%, z żylaków stopnia 1 -10%, przy czym śmiertelność przy pierwszym krwotoku ocenia się na 30-50%. Ryzyko ponownego krwawienia w ciągu pierwszych 6 tygodni po krwotoku (szczególnie w pierwszym tygodniu) oceniane jest na 40%, a w ciągu roku na 65%. Jednym z alternatywnych sposobów leczenia dla tych chorych są wewnątrzwątrobowe zespolenia wrotno-systemowe (transjugular intrahepatic portosystemic shunts – TIPS). Polegają one na założeniu stentu między jedną z gałęzi żył wątrobowych a gałęzią żyły wrotnej. Szanty należy rozważyć u pacjentów, u których wykonuje się często upusty odbarczające bądź u których leczenie takie jest nieskuteczne. Trzeba jednak pamiętać o przeciwwskazaniach, takich jak: ciężka niewydolność wątroby, toczące się aktywne zakażenie, postępująca niewydolność nerek, poważne choroby układu sercowo-oddechowego.